Preek - Genesis 9:1-17 - EENS, MAAR NOOIT WEER!

Inleiding

dia 1 - zwart

‘Dat was eens maar nooit weer!’

Als iets niet bepaald een succes was,

willen we die  verzuchting nog wel eens slaken.

Het is  het risico van dingen proberen: het valt wel eens tegen.

 

dia 2 - chips

Ik laat mij door dat risico meestal niet afschrikken: ik probeer graag wat nieuws.

Dus als ik in de supermarkt nieuwe chipssmaakjes zie,

dan móet ik ze gewoon proberen.

Het buitenland is dan fantastisch: daar zijn alle smaken nieuw.

Dus toen ik, een paar jaar geleden alweer,

in een Engelse supermarkt chips zag liggen met de smaak ‘bacon and maple syrup’

kon ik die uiteraard niet laten liggen.

Bovendien: een pannenkoek met spek en stroop is ook lekker,

dus waarom zou dat met  chips niet werken?

 

Je voelt hem aankomen: dat was eens maar nooit weer!

Nog nooit heb ik zulke vieze chips gehad…

Zelfs nu, een paar jaar later,

lopen de rillingen nog over m’n rug als ik aan die zak chips denk…

 

dia 3 - frisdrank

Toch blijf ik er in trappen.

Afgelopen zomer, weer in een Engelse supermarkt,

stond een fles frisdrank mij toe te schreeuwen: pick me, pick me!

Dandelion & Burdock heette het,

het schijnt een typisch Engels drankje te zijn.

Bij het opendraaien van de fles

verspreidde een kauwgomballenlucht zich door de hele tent.

En net als wijn heeft dit spul een heuse afdronk:

een vieze nasmaak van vloeibare drop.

Dat was eens, maar nooit weer!

 

dia 4 – eens, maar nooit weer! / Genesis 9

Dit zijn twee heel kleine voorbeelden van ‘eens, maar nooit weer!’

Je kunt er zelf waarschijnlijk ook wel wat bedenken,

en ongetwijfeld ook wel grotere voorbeelden.

Van die heel kleine voorbeelden gaan we nu

naar een ‘eens, maar nooit weer!’ van een totaal andere categorie.

In het bijbelverhaal van vandaag is het namelijk God die zegt:

‘dit was eens, maar nooit weer!’

En dan heeft God het niet over producten in de supermarkt,

maar over de bijna totale vernietiging van de schepping.

Dat nooit weer – laten we het lezen uit Genesis 9:1-17.

 

1.    Eens…

dia 5 – aanleiding: mensen zijn ‘slecht’

‘Eens, maar nooit weer!’, dat begint met ‘eens…’

Je hebt íets gedaan wat je nooit meer zult doen.

Zo is het hier ook: God heeft iets gedaan wat hij nooit weer zal doen.

Laten we bij dat iets, bij het ‘eens…’ beginnen.

Eens scheelde het niets, of God had al het leven vernietigd.

Het is het verhaal van Genesis 6 en 7.

 

Van die hele ellende zijn de mensen de aanleiding.

Genesis 6:5: ‘De Heer zag dat alle mensen op aarde slecht waren:

alles wat ze uitdachten was steeds even slecht.’

En dat is dus niet zoals God de mensen bedacht heeft.

Toen God de mensen gemaakt had,

keek hij verrukt naar zijn schepping en zag dat het goed was.

Maar in een paar bijbelhoofdstukken tijd omarmt de mens het kwaad

en verandert eigenhandig die mooie schepping in een hel.

 

Later, in Matteüs 24, komt Jezus terug op die tijd.

Jezus zegt dat de mensen in de dagen voor de vloed alleen maar bezig waren

‘met eten en drinken, met trouwen en uithuwelijken.’

Dat klinkt eigenlijk heel gewoon,

en dat is misschien nog wel het meest verontrustende aan dit hele verhaal.

Jezus beschuldigt de mensheid van toen er niet van dat ze beesten zijn geworden,

maar dat ze onbezorgd genieten van het leven.

Het slechte is dat de mens zijn eigen god is geworden

die van God niet meer wil weten.

 

dia 6 – reactie: totale vernietiging (water)

En dan reageert God met de totale vernietiging.

De hele schepping moet eraan geloven:

alles komt onder een kilometers hoge laag water te staan.

De oervloed, die er was voor God zijn schepping inkleurde,

is terug van weggeweest.

God maakt zijn schepping bijna helemaal ongedaan.

Alleen familie Noach met hun drijvende dierentuin wordt gered.

Zij worden belast met de wederopbouw van de aarde

en moeten er voor zorgen dat het leven overal terugkomt.

 

Het verhaal van Noach roept vragen op.

Waarom doet God dit?

Ergens kan ik het nog wel begrijpen ook:

als ik God was, had ik waarschijnlijk hetzelfde gedaan.

Maar daarom is het ook zo fijn dat ik geen God ben!

God is toch anders dan wij?

God weet toch dat het kwaad niet met geweld te bestrijden valt?

 

2.    …maar nooit weer!

dia 7 – leven is te waardevol om te vernietigen

Daar loopt het verhaal ook op uit.

Op God die zegt: ‘dit was eens, maar nooit weer!

Nooit weer geef ik die oervloed vrij spel.’

 

dia 8 - olifant

Want het leven is gewoon te waardevol om te vernietigen.

Ik stel me zo voor dat God toekijkt

als alle dieren, twee aan twee, de ark verlaten,

en dat het God ontroert: ‘wat heb ik dát gemist, leven op aarde!

Wat zijn ze mooi, de mensen én de dieren.’

Van de olifanten die in het water spelen

tot de bijen die zich tegoed doen aan de bloemen,

van de konijnen die huppelen door het veld

tot de mensen die prachtige muziek maken:

ze zijn allemaal te waardevol om te vernietigen.

 

dia 9 – (afbeelding weg)

En dat is niet, zoals je misschien zou denken,

omdat alle slechtheid weer verdwenen is.

Met familie Noach heeft ook het kwaad de oervloed overleefd.

In Genesis 8 realiseert God het zich al:

‘alles wat de mens uitdenkt, van zijn jeugd af aan, is nu eenmaal slecht.’

Het slechte blijft,

maar God zal niet meer naar het wapen van de totale vernietiging grijpen.

 

dia 10 - boog

‘Nee, nooit weer,’ zegt God, ‘zal het water aanzwellen tot een vloed

die alles en iedereen vernietigt.’

Daarbij geeft God een beroemd teken: de regenboog.

Al lees je dat woord, ‘regenboog’, niet terug in Genesis 9:

daar gaat het gewoon over een ‘boog’ – als in ‘pijl en boog’.

Meestal als in de bijbel dat woord ‘boog’ gebruikt wordt,

gaat het inderdaad over zo’n boog waar je pijlen mee kunt schieten.

Dat vind ik mooi: God hangt zijn boog in de wolken,

schiet zijn vernietigende pijlen niet meer op zijn schepping af.

God legt de wapens neer!

 

dia 11 – (afbeelding weg)

Dat is voor God niet iets vrijblijvends.

Hij sluit een heus verbond met de mensen én de dieren.

Dat betekent dat God niet onder zijn belofte uit kan:

hij verbindt zichzelf aan zijn belofte.

Als God dit verbond zou breken, is hij zichzelf niet meer –

maar God kán zichzelf niet verloochenen.

 

God vecht niet langer met wapens.

God besluit dat totale vernietiging niet de manier is om het slechte te verslaan.

De prijs is te hoog, en het werkt niet eens.

In plaats daarvan accepteert God de situatie,

accepteert God dat het kwaad niet zomaar uit de mens verdwenen is.

Niet dat hij daar blij mee is,

maar het leven is te waardevol om te vernietigen.

 

dia 12 – daarom: respect voor leven

Als God zo tegen het leven aankijkt,

dan vraagt dat ook van ons respect voor het leven.

Het leven van mensen: want zij worden in Genesis 9, ondanks alles,

nog altijd beeld van God genoemd.

Wie aan een mensenleven komt, komt aan God!

Maar ook het leven van de dieren,

want zij worden er steeds nadrukkelijk bij genoemd,

ze zijn onze ‘verbondsgenoten’ die delen in Gods genade.

 

dia 13 - tijger

Ik denk dat we daarin veel van kinderen kunnen leren.

Grote mensen hebben namelijk geleerd hard te zijn,

geen medelijden te hebben met dieren.

Kinderen hebben daar een veel beter gevoel voor.

Zo waren we in de vakantie in een enorm landhuis.

Daar kwamen we deze tegen:

een enorme tijger die als vloerkleed mocht dienen.

Dus wij uitleggen dat sommige mensen

het leuk vinden om op tijgers te schieten…

Maar even later trok Tim, wiens lievelingsdier de cheetah is,

met een beteuterd gezicht aan Hannekes arm:

‘mama, kijk eens, ik denk dat ze ook een cheetah doodgemaakt hebben…’

En behalve dat dat heel lief en vertederend is,

heeft hij ook gewoon gelijk:

waar slaat het op voor de lol een cheetah af te schieten?!

 

dia 14 – vlees

Toen ik me deze week wat meer in het bijbelverhaal verdiepte,

viel het me ook op hoe zuinig Gods toestemming om vlees te eten is.

Ik heb er altijd in gelezen dat God zelf ons vlees te eten geeft,

wat fijn is, want ik vind vlees best lekker!

Maar als je die woorden uit Genesis 9 gaat vergelijken met Genesis 1,

waar je leest over hoe God het oorspronkelijk bedoelde,

dan krijg je wel een ander beeld.

In Genesis 1 krijgen de mensen de opdracht om te heersen over de dieren,

en dat is iets positiefs: ze moeten het welzijn van de dieren bevorderen.

Als eten krijgen de mensen zaaddragende planten en vruchtbomen toegewezen.

In Genesis 9 zijn de dieren opeens in de macht van mensen,

staat er dat ze bang voor mensen zullen zijn,

en krijgen de mensen vlees te eten.

Vlees eten is niet zoals God het bedacht heeft,

maar toch geeft hij er zijn zegen over –

want zo liggen de verhoudingen nu eenmaal

sinds het kwaad zijn intrede in de wereld heeft gedaan.

 

Voor vlees eten gelden wel beperkingen:

vlees waar nog leven in is, waar nog bloed in zit,

mag niet gegeten worden.

Want bloed staat voor leven, en het leven is van God,

het leven van mens én dier is waardevol in Gods ogen.

Vlees eten mag, Jezus deed het ook, maar dan wel met respect voor dieren.

Wat dat betreft zou iedereen die vlees eet

zijn eigen vlees moeten slachten:

dat leert je om met respect voor dieren vlees te eten.

Maar al te vaak is vlees gewoon een product uit de vleesindustrie,

waarbij het ons niet kan schelen hoe de dieren hebben geleefd

en hoe ze geslacht zijn - als het maar lekker smaakt…

 

dia 15 – Gods nieuwe reddingsplan

God vindt het leven te waardevol om te vernietigen

en vraagt van ons respect voor al het leven.

Maar daarmee is het verhaal van de bijbel nog niet afgelopen.

Het probleem is namelijk gebleven: dat de mens het kwaad heeft binnengehaald.

Vernietiging is daar niet het antwoord op,

dat was eens maar nooit weer – maar wat dan wel?

 

Daar gaat het vervolg van de bijbel over:

God bedenkt een nieuw reddingsplan om ons te bevrijden van het kwaad.

De eerste lijnen van dat plan zie je in Genesis 12,

waar God Abraham kiest als instrument van zijn zegen:

door Abraham en zijn familie

moeten mensen zich weer aangetrokken voelen door God.

Uiteindelijk loopt dat plan uit op Jezus:

hij is Gods nieuwe antwoord op slechte mensen.

 

Jezus is God die niet tegen mensen vecht,

maar zich aan mensen overgeeft.

Jezus is God die niet de oervloed op de aarde afstuurt,

om al het kwaad ervan af te spoelen,

maar die zelf ondergaat in de vloed –

daarmee begint het optreden van Jezus op aarde.

Jezus wil gedoopt worden door zijn neef Johannes.

Johannes protesteert, en dan zegt Jezus, in Matteüs 4:

‘laat het nu maar gebeuren,

want het is goed dat we op deze manier Gods gerechtigheid vervullen.’

Jezus is God die respect heeft voor het leven,

die liever dan het bloed van anderen te vergieten, zijn eigen bloed vergiet.

En dan zegt hij ook nog, in Johannes 6:

‘mijn lichaam is het ware voedsel en mijn bloed is de ware drank.

Wie mijn lichaam eet en mijn bloed drinkt, blijft in mij en ik blijf in hem.’

God wil je niet met wapens op de knieën dwingen,

hij wil je met zijn liefde winnen voor het leven!

 

dia 16 - regenboog

Elke keer dat je die regenboog ziet, mag je daaraan denken!

God heeft zijn wapens neergelegd.

De vernietiging van de wereld, dat was eens maar nooit weer.

Maar God geeft niet op.

Hij accepteert dat het kwaad in zijn wereld is gekomen,

maar laat het daar niet bij zitten.

Elke regenboog is een herinnering, voor jou én voor God

-want zo staat het er: als God de boog ziet, zal híj denken aan het verbond-

een herinnering: aan Gods ultieme reddingsplan.

 

3.    Respect

dia 17 - respect

Eens heeft God bijna al het leven vernietigd,

maar dat was eens maar nooit weer.

Dat is ook voor ons reden om respect voor al het leven te hebben.

Ik sluit af met 6 ideeën om dat nog wat praktischer te maken:

3 over respect voor mensenlevens en 3 over respect voor dierenlevens.

 

Eén: kijk om naar ouderen!

Het leven is niet alleen waardevol als je productief bent.

Zelfs al kun je niets meer, herken je niemand meer,

dan nog is je leven waardevol.

In Nederland wordt gediscussieerd

over mensen zelf laten kiezen wanneer ze willen sterven.

Laten we liever ouderen niet dat gevoel geven dat ze er niet meer bij horen.

 

Twee: kies voor fair trade.

Dat mensen worden uitgebuit,

worden afgescheept met een hongerloontje,

dat heeft weinig met respect voor hun leven te maken.

Een eerlijke prijs heeft dat wel!

 

Drie: open je hart voor mensen in nood.

En dat zijn er nogal wat…

Zo veel dat we afgestompt raken

voor berichten over natuurgeweld of oorlogsvluchtelingen.

Maar mensen in  nood zijn ménsen – en dús kostbaar!

 

Dan over respect voor dieren.

Eén: als je vlees eet, kies dan biologisch.

Je kunt nog discussiëren over hoe milieuvriendelijk dat is,

maar het is in ieder geval diervriendelijker.

Eet vlees met respect.

 

Twee: stel je tuin of balkon open voor dieren.

Voor vogels, voor insecten, voor egels.

Denk aan groen, een vogelhuisje, of zelfs een heus insectenhotel.

Dan heb je nog wat te zien ook.

 

En drie: raap zwerfvuil op.

Voor ons ziet zwerfvuil er vooral onverzorgd uit.

Voor dieren kan het dodelijk zijn.

Laat onze troep niet slingeren ten koste van de dieren.

 

Want leven is veel te mooi om achteloos mee om te gaan.

Kijk maar naar Jezus: liever dan nog eens mens en dier te vernietigen,

geeft hij zíjn leven – want hij wil dat jij lééft!

Amen.

Genesis 9:1-17 - EENS, MAAR NOOIT WEER!

Inleiding

dia 1 - zwart

‘Dat was eens maar nooit weer!’

Als iets niet bepaald een succes was,

willen we die  verzuchting nog wel eens slaken.

Het is  het risico van dingen proberen: het valt wel eens tegen.

 

dia 2 - chips

Ik laat mij door dat risico meestal niet afschrikken: ik probeer graag wat nieuws.

Dus als ik in de supermarkt nieuwe chipssmaakjes zie,

dan móet ik ze gewoon proberen.

Het buitenland is dan fantastisch: daar zijn alle smaken nieuw.

Dus toen ik, een paar jaar geleden alweer,

in een Engelse supermarkt chips zag liggen met de smaak ‘bacon and maple syrup’

kon ik die uiteraard niet laten liggen.

Bovendien: een pannenkoek met spek en stroop is ook lekker,

dus waarom zou dat met  chips niet werken?

 

Je voelt hem aankomen: dat was eens maar nooit weer!

Nog nooit heb ik zulke vieze chips gehad…

Zelfs nu, een paar jaar later,

lopen de rillingen nog over m’n rug als ik aan die zak chips denk…

 

dia 3 - frisdrank

Toch blijf ik er in trappen.

Afgelopen zomer, weer in een Engelse supermarkt,

stond een fles frisdrank mij toe te schreeuwen: pick me, pick me!

Dandelion & Burdock heette het,

het schijnt een typisch Engels drankje te zijn.

Bij het opendraaien van de fles

verspreidde een kauwgomballenlucht zich door de hele tent.

En net als wijn heeft dit spul een heuse afdronk:

een vieze nasmaak van vloeibare drop.

Dat was eens, maar nooit weer!

 

dia 4 – eens, maar nooit weer! / Genesis 9

Dit zijn twee heel kleine voorbeelden van ‘eens, maar nooit weer!’

Je kunt er zelf waarschijnlijk ook wel wat bedenken,

en ongetwijfeld ook wel grotere voorbeelden.

Van die heel kleine voorbeelden gaan we nu

naar een ‘eens, maar nooit weer!’ van een totaal andere categorie.

In het bijbelverhaal van vandaag is het namelijk God die zegt:

‘dit was eens, maar nooit weer!’

En dan heeft God het niet over producten in de supermarkt,

maar over de bijna totale vernietiging van de schepping.

Dat nooit weer – laten we het lezen uit Genesis 9:1-17.

 

1.    Eens…

dia 5 – aanleiding: mensen zijn ‘slecht’

‘Eens, maar nooit weer!’, dat begint met ‘eens…’

Je hebt íets gedaan wat je nooit meer zult doen.

Zo is het hier ook: God heeft iets gedaan wat hij nooit weer zal doen.

Laten we bij dat iets, bij het ‘eens…’ beginnen.

Eens scheelde het niets, of God had al het leven vernietigd.

Het is het verhaal van Genesis 6 en 7.

 

Van die hele ellende zijn de mensen de aanleiding.

Genesis 6:5: ‘De Heer zag dat alle mensen op aarde slecht waren:

alles wat ze uitdachten was steeds even slecht.’

En dat is dus niet zoals God de mensen bedacht heeft.

Toen God de mensen gemaakt had,

keek hij verrukt naar zijn schepping en zag dat het goed was.

Maar in een paar bijbelhoofdstukken tijd omarmt de mens het kwaad

en verandert eigenhandig die mooie schepping in een hel.

 

Later, in Matteüs 24, komt Jezus terug op die tijd.

Jezus zegt dat de mensen in de dagen voor de vloed alleen maar bezig waren

‘met eten en drinken, met trouwen en uithuwelijken.’

Dat klinkt eigenlijk heel gewoon,

en dat is misschien nog wel het meest verontrustende aan dit hele verhaal.

Jezus beschuldigt de mensheid van toen er niet van dat ze beesten zijn geworden,

maar dat ze onbezorgd genieten van het leven.

Het slechte is dat de mens zijn eigen god is geworden

die van God niet meer wil weten.

 

dia 6 – reactie: totale vernietiging (water)

En dan reageert God met de totale vernietiging.

De hele schepping moet eraan geloven:

alles komt onder een kilometers hoge laag water te staan.

De oervloed, die er was voor God zijn schepping inkleurde,

is terug van weggeweest.

God maakt zijn schepping bijna helemaal ongedaan.

Alleen familie Noach met hun drijvende dierentuin wordt gered.

Zij worden belast met de wederopbouw van de aarde

en moeten er voor zorgen dat het leven overal terugkomt.

 

Het verhaal van Noach roept vragen op.

Waarom doet God dit?

Ergens kan ik het nog wel begrijpen ook:

als ik God was, had ik waarschijnlijk hetzelfde gedaan.

Maar daarom is het ook zo fijn dat ik geen God ben!

God is toch anders dan wij?

God weet toch dat het kwaad niet met geweld te bestrijden valt?

 

2.    …maar nooit weer!

dia 7 – leven is te waardevol om te vernietigen

Daar loopt het verhaal ook op uit.

Op God die zegt: ‘dit was eens, maar nooit weer!

Nooit weer geef ik die oervloed vrij spel.’

 

dia 8 - olifant

Want het leven is gewoon te waardevol om te vernietigen.

Ik stel me zo voor dat God toekijkt

als alle dieren, twee aan twee, de ark verlaten,

en dat het God ontroert: ‘wat heb ik dát gemist, leven op aarde!

Wat zijn ze mooi, de mensen én de dieren.’

Van de olifanten die in het water spelen

tot de bijen die zich tegoed doen aan de bloemen,

van de konijnen die huppelen door het veld

tot de mensen die prachtige muziek maken:

ze zijn allemaal te waardevol om te vernietigen.

 

dia 9 – (afbeelding weg)

En dat is niet, zoals je misschien zou denken,

omdat alle slechtheid weer verdwenen is.

Met familie Noach heeft ook het kwaad de oervloed overleefd.

In Genesis 8 realiseert God het zich al:

‘alles wat de mens uitdenkt, van zijn jeugd af aan, is nu eenmaal slecht.’

Het slechte blijft,

maar God zal niet meer naar het wapen van de totale vernietiging grijpen.

 

dia 10 - boog

‘Nee, nooit weer,’ zegt God, ‘zal het water aanzwellen tot een vloed

die alles en iedereen vernietigt.’

Daarbij geeft God een beroemd teken: de regenboog.

Al lees je dat woord, ‘regenboog’, niet terug in Genesis 9:

daar gaat het gewoon over een ‘boog’ – als in ‘pijl en boog’.

Meestal als in de bijbel dat woord ‘boog’ gebruikt wordt,

gaat het inderdaad over zo’n boog waar je pijlen mee kunt schieten.

Dat vind ik mooi: God hangt zijn boog in de wolken,

schiet zijn vernietigende pijlen niet meer op zijn schepping af.

God legt de wapens neer!

 

dia 11 – (afbeelding weg)

Dat is voor God niet iets vrijblijvends.

Hij sluit een heus verbond met de mensen én de dieren.

Dat betekent dat God niet onder zijn belofte uit kan:

hij verbindt zichzelf aan zijn belofte.

Als God dit verbond zou breken, is hij zichzelf niet meer –

maar God kán zichzelf niet verloochenen.

 

God vecht niet langer met wapens.

God besluit dat totale vernietiging niet de manier is om het slechte te verslaan.

De prijs is te hoog, en het werkt niet eens.

In plaats daarvan accepteert God de situatie,

accepteert God dat het kwaad niet zomaar uit de mens verdwenen is.

Niet dat hij daar blij mee is,

maar het leven is te waardevol om te vernietigen.

 

dia 12 – daarom: respect voor leven

Als God zo tegen het leven aankijkt,

dan vraagt dat ook van ons respect voor het leven.

Het leven van mensen: want zij worden in Genesis 9, ondanks alles,

nog altijd beeld van God genoemd.

Wie aan een mensenleven komt, komt aan God!

Maar ook het leven van de dieren,

want zij worden er steeds nadrukkelijk bij genoemd,

ze zijn onze ‘verbondsgenoten’ die delen in Gods genade.

 

dia 13 - tijger

Ik denk dat we daarin veel van kinderen kunnen leren.

Grote mensen hebben namelijk geleerd hard te zijn,

geen medelijden te hebben met dieren.

Kinderen hebben daar een veel beter gevoel voor.

Zo waren we in de vakantie in een enorm landhuis.

Daar kwamen we deze tegen:

een enorme tijger die als vloerkleed mocht dienen.

Dus wij uitleggen dat sommige mensen

het leuk vinden om op tijgers te schieten…

Maar even later trok Tim, wiens lievelingsdier de cheetah is,

met een beteuterd gezicht aan Hannekes arm:

‘mama, kijk eens, ik denk dat ze ook een cheetah doodgemaakt hebben…’

En behalve dat dat heel lief en vertederend is,

heeft hij ook gewoon gelijk:

waar slaat het op voor de lol een cheetah af te schieten?!

 

dia 14 – vlees

Toen ik me deze week wat meer in het bijbelverhaal verdiepte,

viel het me ook op hoe zuinig Gods toestemming om vlees te eten is.

Ik heb er altijd in gelezen dat God zelf ons vlees te eten geeft,

wat fijn is, want ik vind vlees best lekker!

Maar als je die woorden uit Genesis 9 gaat vergelijken met Genesis 1,

waar je leest over hoe God het oorspronkelijk bedoelde,

dan krijg je wel een ander beeld.

In Genesis 1 krijgen de mensen de opdracht om te heersen over de dieren,

en dat is iets positiefs: ze moeten het welzijn van de dieren bevorderen.

Als eten krijgen de mensen zaaddragende planten en vruchtbomen toegewezen.

In Genesis 9 zijn de dieren opeens in de macht van mensen,

staat er dat ze bang voor mensen zullen zijn,

en krijgen de mensen vlees te eten.

Vlees eten is niet zoals God het bedacht heeft,

maar toch geeft hij er zijn zegen over –

want zo liggen de verhoudingen nu eenmaal

sinds het kwaad zijn intrede in de wereld heeft gedaan.

 

Voor vlees eten gelden wel beperkingen:

vlees waar nog leven in is, waar nog bloed in zit,

mag niet gegeten worden.

Want bloed staat voor leven, en het leven is van God,

het leven van mens én dier is waardevol in Gods ogen.

Vlees eten mag, Jezus deed het ook, maar dan wel met respect voor dieren.

Wat dat betreft zou iedereen die vlees eet

zijn eigen vlees moeten slachten:

dat leert je om met respect voor dieren vlees te eten.

Maar al te vaak is vlees gewoon een product uit de vleesindustrie,

waarbij het ons niet kan schelen hoe de dieren hebben geleefd

en hoe ze geslacht zijn - als het maar lekker smaakt…

 

dia 15 – Gods nieuwe reddingsplan

God vindt het leven te waardevol om te vernietigen

en vraagt van ons respect voor al het leven.

Maar daarmee is het verhaal van de bijbel nog niet afgelopen.

Het probleem is namelijk gebleven: dat de mens het kwaad heeft binnengehaald.

Vernietiging is daar niet het antwoord op,

dat was eens maar nooit weer – maar wat dan wel?

 

Daar gaat het vervolg van de bijbel over:

God bedenkt een nieuw reddingsplan om ons te bevrijden van het kwaad.

De eerste lijnen van dat plan zie je in Genesis 12,

waar God Abraham kiest als instrument van zijn zegen:

door Abraham en zijn familie

moeten mensen zich weer aangetrokken voelen door God.

Uiteindelijk loopt dat plan uit op Jezus:

hij is Gods nieuwe antwoord op slechte mensen.

 

Jezus is God die niet tegen mensen vecht,

maar zich aan mensen overgeeft.

Jezus is God die niet de oervloed op de aarde afstuurt,

om al het kwaad ervan af te spoelen,

maar die zelf ondergaat in de vloed –

daarmee begint het optreden van Jezus op aarde.

Jezus wil gedoopt worden door zijn neef Johannes.

Johannes protesteert, en dan zegt Jezus, in Matteüs 4:

‘laat het nu maar gebeuren,

want het is goed dat we op deze manier Gods gerechtigheid vervullen.’

Jezus is God die respect heeft voor het leven,

die liever dan het bloed van anderen te vergieten, zijn eigen bloed vergiet.

En dan zegt hij ook nog, in Johannes 6:

‘mijn lichaam is het ware voedsel en mijn bloed is de ware drank.

Wie mijn lichaam eet en mijn bloed drinkt, blijft in mij en ik blijf in hem.’

God wil je niet met wapens op de knieën dwingen,

hij wil je met zijn liefde winnen voor het leven!

 

dia 16 - regenboog

Elke keer dat je die regenboog ziet, mag je daaraan denken!

God heeft zijn wapens neergelegd.

De vernietiging van de wereld, dat was eens maar nooit weer.

Maar God geeft niet op.

Hij accepteert dat het kwaad in zijn wereld is gekomen,

maar laat het daar niet bij zitten.

Elke regenboog is een herinnering, voor jou én voor God

-want zo staat het er: als God de boog ziet, zal híj denken aan het verbond-

een herinnering: aan Gods ultieme reddingsplan.

 

3.    Respect

dia 17 - respect

Eens heeft God bijna al het leven vernietigd,

maar dat was eens maar nooit weer.

Dat is ook voor ons reden om respect voor al het leven te hebben.

Ik sluit af met 6 ideeën om dat nog wat praktischer te maken:

3 over respect voor mensenlevens en 3 over respect voor dierenlevens.

 

Eén: kijk om naar ouderen!

Het leven is niet alleen waardevol als je productief bent.

Zelfs al kun je niets meer, herken je niemand meer,

dan nog is je leven waardevol.

In Nederland wordt gediscussieerd

over mensen zelf laten kiezen wanneer ze willen sterven.

Laten we liever ouderen niet dat gevoel geven dat ze er niet meer bij horen.

 

Twee: kies voor fair trade.

Dat mensen worden uitgebuit,

worden afgescheept met een hongerloontje,

dat heeft weinig met respect voor hun leven te maken.

Een eerlijke prijs heeft dat wel!

 

Drie: open je hart voor mensen in nood.

En dat zijn er nogal wat…

Zo veel dat we afgestompt raken

voor berichten over natuurgeweld of oorlogsvluchtelingen.

Maar mensen in  nood zijn ménsen – en dús kostbaar!

 

Dan over respect voor dieren.

Eén: als je vlees eet, kies dan biologisch.

Je kunt nog discussiëren over hoe milieuvriendelijk dat is,

maar het is in ieder geval diervriendelijker.

Eet vlees met respect.

 

Twee: stel je tuin of balkon open voor dieren.

Voor vogels, voor insecten, voor egels.

Denk aan groen, een vogelhuisje, of zelfs een heus insectenhotel.

Dan heb je nog wat te zien ook.

 

En drie: raap zwerfvuil op.

Voor ons ziet zwerfvuil er vooral onverzorgd uit.

Voor dieren kan het dodelijk zijn.

Laat onze troep niet slingeren ten koste van de dieren.

 

Want leven is veel te mooi om achteloos mee om te gaan.

Kijk maar naar Jezus: liever dan nog eens mens en dier te vernietigen,

geeft hij zíjn leven – want hij wil dat jij lééft!

Amen.