Preek - Lucas 18:1-8 - BIDDERS GEZOCHT!

Inleiding

dia 1 - snoep

Het is niet makkelijk om kind te zijn.

Helemaal niet als je zulke stomme ouders hebt als die van ons,

maar dat is weer een ander verhaal.

Als ik, als volwassene, zin heb in een snoepje, dan pak ik een snoepje!

En als ik zin heb in 2 snoepjes, dan pak ik 2 snoepjes.

En als ik zin heb een hele zak chips leeg te eten,

dan éét ik een hele zak chips leeg.

 

Voor kinderen is dat 10 keer ingewikkelder.

Want je mag natuurlijk niet zomaar wat uit de snoeppot pakken.

In het ideale geval heb je zulke fantastische ouders

dat ze je uit zichzelf al snoep geven.

Doen  ze dat niet, dan zit er maar ding op: het vragen.

‘Papa, mag ik een snoepje?’

Dat kun je het beste doen als papa druk bezig is:

dan hoort hij de vraag niet en zegt hij direct ja.

Maar heeft hij alle tijd voor je, dan loop je de kans op dit antwoord:

‘kinderen die vragen worden overgeslagen.’

 

Nee, wees gerust, ik heb die zin in de opvoeding nog niet gebruikt.

Maar je kent hem vast: ‘kinderen die vragen worden overgeslagen.’

En ook al waren mijn ouders helemaal niet zo,

die zitten allebei in het onderwijs

en weten dat dit didactisch gezien niet zo slim is,

tóch heb ik hier ergens nog best een tik van meegekregen.

Ik vind het moeilijk om te vragen.

Ik ben al snel bang dat ik te veel vraag.

Het vrijmoedige ‘nee heb je, ja kun je krijgen’, dat vind ik lastig!

 

dia 2 – bidders gezocht! / Lucas 18

‘Kinderen die vragen worden overgeslagen’:

laat Jezus het niet horen!

Jezus vertelt een verhaal om duidelijk te maken dat God niet zo werkt.

God wil juist dat je hem veel vraagt!

 

Dat verhaal gaan we zo lezen.

Jezus vertelt vaker verhalen, ze worden ook wel gelijkenissen genoemd.

De komende weken, tot Pasen,

gaan we luisteren naar een paar van die verhalen.

Het zijn verhalen op weg naar Pasen.

Letterlijk: de verhalen waar wij naar gaan luisteren zijn verhalen die Jezus vertelt

als hij met zijn leerlingen op reis is naar Jeruzalem,

waar hij zal worden veroordeeld en gekruisigd,

maar waar hij ook weer zal opstaan.

Onderweg vertelt Jezus dus ook het verhaal dat we nu lezen,

over dat God bidders zoekt: Lucas 18:1-8.

 

1.    Verkeerde tevredenheid

dia 3 – tevredenheid: een gebedsvijand

Dit verhaal gaat over ‘de noodzaak om altijd te bidden en niet op te geven.’

Niks geen ‘kinderen die vragen worden overgeslagen.’

Dan nog eerder ‘kinderen die stoppen met vragen worden overgeslagen.’

Maar stoppen met vragen, stoppen met bidden,

dat is blijkbaar wel aantrekkelijk.

Anders zou Jezus dit verhaal niet hoeven te vertellen.

 

Misschien wel de grootste vijand van gebed is tevredenheid.

Ik heb altijd geleerd dat tevredenheid iets goeds is.

‘Te’ is nooit goed, behalve ‘tevreden’.

Maar er bestaat ook iets als verkeerde tevredenheid:

tevredenheid die ten koste gaat van het hebben van idealen.

Hoe kun je gepassioneerd bidden als je het allemaal wel prima vind zo?

 

Jezus vertelt dit verhaal aan zijn leerlingen,

en voor hen is het verliezen van je idealen helemaal niet zo’n issue.

Ze zien zichzelf eerder als onderdeel van de Jezus-revolutie,

en zij zijn Jezus’ medewerkers van het eerste uur.

Ze zitten vol idealen, hebben altijd aan de frontlinie meegedaan,

en nu trekken ze op naar Jeruzalem om Jezus aan de macht te brengen.

 

Maar onderweg probeert Jezus zijn leerlingen er op voor te bereiden

dat het heel anders zal gaan dan zij zich voorstellen.

In Lucas 17 zegt Jezus tegen de leerlingen:

‘er komt een tijd dat jullie ernaar zullen verlangen

een van de dagen van de Mensenzoon te zien,

maar jullie zullen die dag niet meemaken.’

De weg naar Gods koninkrijk duurt veel langer

dan waar Jezus’ leerlingen rekening mee houden.

 

Zó lang, dat je je kunt afvragen of het er nog wel van komt.

Dat is precies waar Jezus voor waarschuwt:

ook al zie je misschien nog weinig van Gods koninkrijk,

maak niet de vergissing te denken dat het niet meer komt,

om vervolgens volledig op te gaan in je dagelijks leven

en daarin je geluk te zoeken.

Jezus zegt dat het zal gaan zoals in de dagen van Noach:

de mensen aten, dronken, huwden en werden uitgehuwelijkt.

Of zoals in de dagen van Lot:

ze aten, dronken, kochten, verkochten, plantten en bouwden.

Het leven gaat zijn dagelijkse gangetje wel.

En voor je het weet ga je er zo in op, ben je er zo tevreden mee,

dat je vergeet dat Gods koninkrijk eraan komt.

 

dia 4 – gaat het te goed met ons?

Misschien gaat het met ons gewoon wel te goed

om zo vurig te bidden als Jezus wil.

Want volgens mij is bidden voor veel christenen geen hobby.

Voor mijzelf gesproken: ik vind bidden belangrijk,

maar vaak heb ik er helemaal geen zin in.

En ik heb de indruk dat ik echt niet de enige ben:

dat veel christenen zich tekort voelen schieten in hun gebedsleven.

 

Voor een deel zit dat in dat ik ook gewoon niet weet waarvoor ik zou bidden.

Ik heb het goed, ik heb alles al.

O, natuurlijk, ik kan best dingen bedenken die ik nog zou willen,

maar ik denk dat God mij liever wat minder materialistisch maakt

dan dat hij mij een splinternieuwe Volvo V90 geeft.

Daar bid ik dus ook niet om.

 

2.    Gepassioneerd bidden

dia 5 – bidden om recht

Toch zoekt Jezus bidders.

Mensen die geen genoegen nemen met hoe het gaat,

maar gepassioneerd blijven bidden.

Daarom vertelt Jezus een verhaal.

 

dia 6 - Volvo

Hoofdpersoon 1 is een rechter.

Je mag hopen dat rechters recht willen doen,

daar worden ze per slot van rekening voor betaald,

maar deze rechter heeft daar niet zo veel mee op.

Bij deze rechter kun je uitspraken kopen.

Hij spaart voor een nieuwe Volvo V90,

dus voor bedragen onder de 1000 euro geeft hij niet thuis.

Anders gaat zijn spaarproject wel erg lang duren…

 

dia 7 - fiets

Hoofdpersoon 2 is een weduwe.

In Israël ben je dan superkwetsbaar.

Deze weduwe is onrecht aangedaan.

Laten we het even concreet maken:

zij is ook aan het sparen, maar dan voor een fiets met fietstassen,

zodat ze niet elke dag 20 kilometer hoeft te lopen.

Maar haar spaarpotje is gestolen, en ze weet wie de dader is.

Zou haar man nog leven, dan zou hij voor haar zijn opgekomen,

en was het probleem alweer opgelost.

Maar wil ze nu haar recht halen,

dan kan ze niet anders dan naar die rechter gaan.

 

dia 8 - recht

Sleutelwoord in dit verhaal is ‘recht’.

Het gaat niet zomaar om bidden in het algemeen,

maar veel specifieker om bidden om recht.

Jezus zegt ook niet dat God je alles geeft waar je om bid,

maar dat God recht zal verschaffen aan wie dag en nacht tot hem roepen.

Het gaat dus niet alleen om dát je bidt, maar ook om wát je bidt.

Jezus roept op te bidden om recht!

Natuurlijk mag je ook je dagelijkse dingen in gebed brengen,

maar vergeet het grotere plaatje niet: het gaat om recht.

 

dia 9 – bidden uit verontwaardiging

Dat is wat de weduwe wil: dat haar recht wordt gedaan.

Ook al is ze kansloos,

ze kan immers niet genoeg bijdragen aan het

‘help de rechter in een nieuwe Volvo V90’-fonds,

tóch gaat ze naar de rechter.

‘Edelachtbare, moet u horen.

Ik spaar voor een fiets, ik had bijna genoeg,

maar nu is mijn spaarpot gestolen.

Geef de dief alstublieft bevel mijn geld terug te geven.

Meer vraag ik niet van u.’

 

Uiteraard wil de rechter niets van haar weten.

Maar als deze weduwe zich ergens in vastbijt,

kom je niet zomaar van haar af.

Elke dag weer klopt de vrouw bij de rechter aan.

‘Edelachtbare, u bent toch een rechter?

Kan het u dan niets schelen als het recht met voeten getreden wordt?’

Ze is vastbesloten door te gaan tot ze haar recht krijgt.

 

Ik geloof dat we van die vrouw kunnen leren.

Zo af en toe bidden dat er een einde komt aan al het onrecht in de wereld,

dat is nog wel te doen,

maar zo vasthoudend als deze vrouw?

Dat kan alleen als je diep verontwaardigd bent

om hoe het recht in deze wereld maar al te vaak verkracht wordt.

Als je écht wilt dat er iets verandert.

 

Of lijken we meer op de rechter dan op de weduwe?

Hebben wij nu echt zo’n grote passie voor recht?

Of verlang je meer naar een beetje comfort in je leven,

en druk je de roep om recht weg?

Soms heel letterlijk met je afstandsbediening,

als je op tv weer eens met onrecht wordt geconfronteerd.

 

dia 10 - smartphone

Deze wereld is zo grondig verziekt!

Neem bijvoorbeeld je smartphone.

Dit is dus al een stuk onrecht, en we hebben het allemaal!

Hier zitten allerlei metalen in van discutabele afkomst.

Kinderarbeid, levensgevaarlijke werkomstandigheden, uitbuiting, milieuvervuiling, oorlogen:

het zit allemaal in je smartphone.

En ik slaap er geen minuut minder om…

 

dia 11 – (afbeelding weg)

Als wij willen groeien in ons gebedsleven,

als we net zo vasthoudend willen zijn als die weduwe,

dan hebben we heilige verontwaardiging nodig!

In plaats van dat we ons weer laten sussen.

We hebben nodig ons oprecht boos te maken om onrecht,

in plaats van dat we zo tevreden zijn

dat we eigenlijk niet meer weten wat we moeten bidden.

 

dia 12 – bidden met verwachting

Die verontwaardiging drijft de weduwe.

Zij berust niet in het onrecht dat haar is aangedaan.

Ze weet dat het bijna onmogelijk wordt haar recht te krijgen,

en toch gaat ze naar die rechter, elke dag weer.

De rechter wordt stapelgek van die vrouw.

Ze stalkt hem gewoon!

Tot nog toe is het hem gelukt haar af te poeieren,

maar wat als ze doorslaat en hem een blauw oog slaat?

Om van haar af te zijn geeft hij haar waar ze om vraagt,

zonder dat daar een bijdrage voor zijn nieuwe auto tegenover staat.

 

De clou van dit verhaal is dat wij net zo vasthoudend tot God moeten bidden om recht

als dat de weduwe die rechter achtervolgt.

Achtervolg God maar!

Nee, God is niet zoals die rechter.

In niets lijkt God ook maar in de verste verte op deze man.

‘Maar,’ zegt Jezus, ‘als deze rechter die niets met recht heeft al recht doet,

dan God helemaal!’

Het heeft zin om te bidden en vol verwachting te blijven bidden!

 

Nee, bidden geeft geen snel resultaat.

Niet voor niets hamert Jezus erop dat je in het bidden moet volhouden.

Maar God zál recht doen, en wil dat we hem tot vervelens toe daarom vragen.

De Mensenzoon komt, staat er – dat is Jezus.

Jezus is Gods antwoord op ons gebed om recht.

Als Jezus terugkomt, begint het grote rechtzetten.

Dan wordt dat heilige verlangen naar recht vervuld.

 

3.    Wees ontevreden

dia 13 – voed de ontevredenheid

Jezus zoekt bidders.

Maar hoe kun je zo’n bidder worden?

Dat begint met het voeden van de ontevredenheid.

Want als jij wel tevreden bent met je leven

en niet met de problemen van anderen wilt worden lastig gevallen,

dan is het moeilijk bidden.

Maar als je een passie voor recht hebt, een heilige woede om onrecht,

als je geen genoegen neemt met dat de wereld nu eenmaal oneerlijk is,

als het onrecht je pijn doet – dan is bidden niet moeilijk meer.

 

dia 14 - ogen

Wil je leren bidden, dan moet je leren boos te zijn.

Voed de verontwaardiging!

Het is heel verleidelijk je terug te trekken in je eigen kleine veilige wereldje.

Om je tv uit te zetten als het onrecht te dichtbij komt.

Om te doen alsof er in deze wereld niets aan de hand is.

Doe het niet – sluit je ogen niet voor de wereld om je heen.

Laat het maar binnenkomen, en voel de machteloosheid:

dit is zó oneerlijk, en ik kan er niets aan veranderen.

 

dia 15 – zet verontwaardiging om in gebed (bidders)

En zet die verontwaardiging dan om in gebed.

Dat is één van de fijne dingen van het christelijk geloof:

jij hoeft het niet allemaal op te lossen – laat dat maar aan Jezus over.

Natuurlijk, als je bidt om recht, omdat je een passie voor recht hebt,

dan doe je wat je kunt om onrecht weg te doen.

Maar het hangt gelukkig niet van jou af!

Dus bid om recht, bid om Gods koninkrijk,

bid om de komst van de Mensenzoon, Jezus.

 

Jezus zoekt bidders.

Jezus zoekt mensen die die een diep verlangen hebben naar recht,

die niet worden opgeslokt door een comfortabel leven.

Hij sluit af met een vraag:

‘als de Mensenzoon komt, zal hij dan geloof vinden op aarde?’

Als Jezus terugkomt, zijn er dan nog kinderen die vragen?

Het antwoord is aan jou!

Amen.

Lucas 18:1-8 - BIDDERS GEZOCHT!

Inleiding

dia 1 - snoep

Het is niet makkelijk om kind te zijn.

Helemaal niet als je zulke stomme ouders hebt als die van ons,

maar dat is weer een ander verhaal.

Als ik, als volwassene, zin heb in een snoepje, dan pak ik een snoepje!

En als ik zin heb in 2 snoepjes, dan pak ik 2 snoepjes.

En als ik zin heb een hele zak chips leeg te eten,

dan éét ik een hele zak chips leeg.

 

Voor kinderen is dat 10 keer ingewikkelder.

Want je mag natuurlijk niet zomaar wat uit de snoeppot pakken.

In het ideale geval heb je zulke fantastische ouders

dat ze je uit zichzelf al snoep geven.

Doen  ze dat niet, dan zit er maar ding op: het vragen.

‘Papa, mag ik een snoepje?’

Dat kun je het beste doen als papa druk bezig is:

dan hoort hij de vraag niet en zegt hij direct ja.

Maar heeft hij alle tijd voor je, dan loop je de kans op dit antwoord:

‘kinderen die vragen worden overgeslagen.’

 

Nee, wees gerust, ik heb die zin in de opvoeding nog niet gebruikt.

Maar je kent hem vast: ‘kinderen die vragen worden overgeslagen.’

En ook al waren mijn ouders helemaal niet zo,

die zitten allebei in het onderwijs

en weten dat dit didactisch gezien niet zo slim is,

tóch heb ik hier ergens nog best een tik van meegekregen.

Ik vind het moeilijk om te vragen.

Ik ben al snel bang dat ik te veel vraag.

Het vrijmoedige ‘nee heb je, ja kun je krijgen’, dat vind ik lastig!

 

dia 2 – bidders gezocht! / Lucas 18

‘Kinderen die vragen worden overgeslagen’:

laat Jezus het niet horen!

Jezus vertelt een verhaal om duidelijk te maken dat God niet zo werkt.

God wil juist dat je hem veel vraagt!

 

Dat verhaal gaan we zo lezen.

Jezus vertelt vaker verhalen, ze worden ook wel gelijkenissen genoemd.

De komende weken, tot Pasen,

gaan we luisteren naar een paar van die verhalen.

Het zijn verhalen op weg naar Pasen.

Letterlijk: de verhalen waar wij naar gaan luisteren zijn verhalen die Jezus vertelt

als hij met zijn leerlingen op reis is naar Jeruzalem,

waar hij zal worden veroordeeld en gekruisigd,

maar waar hij ook weer zal opstaan.

Onderweg vertelt Jezus dus ook het verhaal dat we nu lezen,

over dat God bidders zoekt: Lucas 18:1-8.

 

1.    Verkeerde tevredenheid

dia 3 – tevredenheid: een gebedsvijand

Dit verhaal gaat over ‘de noodzaak om altijd te bidden en niet op te geven.’

Niks geen ‘kinderen die vragen worden overgeslagen.’

Dan nog eerder ‘kinderen die stoppen met vragen worden overgeslagen.’

Maar stoppen met vragen, stoppen met bidden,

dat is blijkbaar wel aantrekkelijk.

Anders zou Jezus dit verhaal niet hoeven te vertellen.

 

Misschien wel de grootste vijand van gebed is tevredenheid.

Ik heb altijd geleerd dat tevredenheid iets goeds is.

‘Te’ is nooit goed, behalve ‘tevreden’.

Maar er bestaat ook iets als verkeerde tevredenheid:

tevredenheid die ten koste gaat van het hebben van idealen.

Hoe kun je gepassioneerd bidden als je het allemaal wel prima vind zo?

 

Jezus vertelt dit verhaal aan zijn leerlingen,

en voor hen is het verliezen van je idealen helemaal niet zo’n issue.

Ze zien zichzelf eerder als onderdeel van de Jezus-revolutie,

en zij zijn Jezus’ medewerkers van het eerste uur.

Ze zitten vol idealen, hebben altijd aan de frontlinie meegedaan,

en nu trekken ze op naar Jeruzalem om Jezus aan de macht te brengen.

 

Maar onderweg probeert Jezus zijn leerlingen er op voor te bereiden

dat het heel anders zal gaan dan zij zich voorstellen.

In Lucas 17 zegt Jezus tegen de leerlingen:

‘er komt een tijd dat jullie ernaar zullen verlangen

een van de dagen van de Mensenzoon te zien,

maar jullie zullen die dag niet meemaken.’

De weg naar Gods koninkrijk duurt veel langer

dan waar Jezus’ leerlingen rekening mee houden.

 

Zó lang, dat je je kunt afvragen of het er nog wel van komt.

Dat is precies waar Jezus voor waarschuwt:

ook al zie je misschien nog weinig van Gods koninkrijk,

maak niet de vergissing te denken dat het niet meer komt,

om vervolgens volledig op te gaan in je dagelijks leven

en daarin je geluk te zoeken.

Jezus zegt dat het zal gaan zoals in de dagen van Noach:

de mensen aten, dronken, huwden en werden uitgehuwelijkt.

Of zoals in de dagen van Lot:

ze aten, dronken, kochten, verkochten, plantten en bouwden.

Het leven gaat zijn dagelijkse gangetje wel.

En voor je het weet ga je er zo in op, ben je er zo tevreden mee,

dat je vergeet dat Gods koninkrijk eraan komt.

 

dia 4 – gaat het te goed met ons?

Misschien gaat het met ons gewoon wel te goed

om zo vurig te bidden als Jezus wil.

Want volgens mij is bidden voor veel christenen geen hobby.

Voor mijzelf gesproken: ik vind bidden belangrijk,

maar vaak heb ik er helemaal geen zin in.

En ik heb de indruk dat ik echt niet de enige ben:

dat veel christenen zich tekort voelen schieten in hun gebedsleven.

 

Voor een deel zit dat in dat ik ook gewoon niet weet waarvoor ik zou bidden.

Ik heb het goed, ik heb alles al.

O, natuurlijk, ik kan best dingen bedenken die ik nog zou willen,

maar ik denk dat God mij liever wat minder materialistisch maakt

dan dat hij mij een splinternieuwe Volvo V90 geeft.

Daar bid ik dus ook niet om.

 

2.    Gepassioneerd bidden

dia 5 – bidden om recht

Toch zoekt Jezus bidders.

Mensen die geen genoegen nemen met hoe het gaat,

maar gepassioneerd blijven bidden.

Daarom vertelt Jezus een verhaal.

 

dia 6 - Volvo

Hoofdpersoon 1 is een rechter.

Je mag hopen dat rechters recht willen doen,

daar worden ze per slot van rekening voor betaald,

maar deze rechter heeft daar niet zo veel mee op.

Bij deze rechter kun je uitspraken kopen.

Hij spaart voor een nieuwe Volvo V90,

dus voor bedragen onder de 1000 euro geeft hij niet thuis.

Anders gaat zijn spaarproject wel erg lang duren…

 

dia 7 - fiets

Hoofdpersoon 2 is een weduwe.

In Israël ben je dan superkwetsbaar.

Deze weduwe is onrecht aangedaan.

Laten we het even concreet maken:

zij is ook aan het sparen, maar dan voor een fiets met fietstassen,

zodat ze niet elke dag 20 kilometer hoeft te lopen.

Maar haar spaarpotje is gestolen, en ze weet wie de dader is.

Zou haar man nog leven, dan zou hij voor haar zijn opgekomen,

en was het probleem alweer opgelost.

Maar wil ze nu haar recht halen,

dan kan ze niet anders dan naar die rechter gaan.

 

dia 8 - recht

Sleutelwoord in dit verhaal is ‘recht’.

Het gaat niet zomaar om bidden in het algemeen,

maar veel specifieker om bidden om recht.

Jezus zegt ook niet dat God je alles geeft waar je om bid,

maar dat God recht zal verschaffen aan wie dag en nacht tot hem roepen.

Het gaat dus niet alleen om dát je bidt, maar ook om wát je bidt.

Jezus roept op te bidden om recht!

Natuurlijk mag je ook je dagelijkse dingen in gebed brengen,

maar vergeet het grotere plaatje niet: het gaat om recht.

 

dia 9 – bidden uit verontwaardiging

Dat is wat de weduwe wil: dat haar recht wordt gedaan.

Ook al is ze kansloos,

ze kan immers niet genoeg bijdragen aan het

‘help de rechter in een nieuwe Volvo V90’-fonds,

tóch gaat ze naar de rechter.

‘Edelachtbare, moet u horen.

Ik spaar voor een fiets, ik had bijna genoeg,

maar nu is mijn spaarpot gestolen.

Geef de dief alstublieft bevel mijn geld terug te geven.

Meer vraag ik niet van u.’

 

Uiteraard wil de rechter niets van haar weten.

Maar als deze weduwe zich ergens in vastbijt,

kom je niet zomaar van haar af.

Elke dag weer klopt de vrouw bij de rechter aan.

‘Edelachtbare, u bent toch een rechter?

Kan het u dan niets schelen als het recht met voeten getreden wordt?’

Ze is vastbesloten door te gaan tot ze haar recht krijgt.

 

Ik geloof dat we van die vrouw kunnen leren.

Zo af en toe bidden dat er een einde komt aan al het onrecht in de wereld,

dat is nog wel te doen,

maar zo vasthoudend als deze vrouw?

Dat kan alleen als je diep verontwaardigd bent

om hoe het recht in deze wereld maar al te vaak verkracht wordt.

Als je écht wilt dat er iets verandert.

 

Of lijken we meer op de rechter dan op de weduwe?

Hebben wij nu echt zo’n grote passie voor recht?

Of verlang je meer naar een beetje comfort in je leven,

en druk je de roep om recht weg?

Soms heel letterlijk met je afstandsbediening,

als je op tv weer eens met onrecht wordt geconfronteerd.

 

dia 10 - smartphone

Deze wereld is zo grondig verziekt!

Neem bijvoorbeeld je smartphone.

Dit is dus al een stuk onrecht, en we hebben het allemaal!

Hier zitten allerlei metalen in van discutabele afkomst.

Kinderarbeid, levensgevaarlijke werkomstandigheden, uitbuiting, milieuvervuiling, oorlogen:

het zit allemaal in je smartphone.

En ik slaap er geen minuut minder om…

 

dia 11 – (afbeelding weg)

Als wij willen groeien in ons gebedsleven,

als we net zo vasthoudend willen zijn als die weduwe,

dan hebben we heilige verontwaardiging nodig!

In plaats van dat we ons weer laten sussen.

We hebben nodig ons oprecht boos te maken om onrecht,

in plaats van dat we zo tevreden zijn

dat we eigenlijk niet meer weten wat we moeten bidden.

 

dia 12 – bidden met verwachting

Die verontwaardiging drijft de weduwe.

Zij berust niet in het onrecht dat haar is aangedaan.

Ze weet dat het bijna onmogelijk wordt haar recht te krijgen,

en toch gaat ze naar die rechter, elke dag weer.

De rechter wordt stapelgek van die vrouw.

Ze stalkt hem gewoon!

Tot nog toe is het hem gelukt haar af te poeieren,

maar wat als ze doorslaat en hem een blauw oog slaat?

Om van haar af te zijn geeft hij haar waar ze om vraagt,

zonder dat daar een bijdrage voor zijn nieuwe auto tegenover staat.

 

De clou van dit verhaal is dat wij net zo vasthoudend tot God moeten bidden om recht

als dat de weduwe die rechter achtervolgt.

Achtervolg God maar!

Nee, God is niet zoals die rechter.

In niets lijkt God ook maar in de verste verte op deze man.

‘Maar,’ zegt Jezus, ‘als deze rechter die niets met recht heeft al recht doet,

dan God helemaal!’

Het heeft zin om te bidden en vol verwachting te blijven bidden!

 

Nee, bidden geeft geen snel resultaat.

Niet voor niets hamert Jezus erop dat je in het bidden moet volhouden.

Maar God zál recht doen, en wil dat we hem tot vervelens toe daarom vragen.

De Mensenzoon komt, staat er – dat is Jezus.

Jezus is Gods antwoord op ons gebed om recht.

Als Jezus terugkomt, begint het grote rechtzetten.

Dan wordt dat heilige verlangen naar recht vervuld.

 

3.    Wees ontevreden

dia 13 – voed de ontevredenheid

Jezus zoekt bidders.

Maar hoe kun je zo’n bidder worden?

Dat begint met het voeden van de ontevredenheid.

Want als jij wel tevreden bent met je leven

en niet met de problemen van anderen wilt worden lastig gevallen,

dan is het moeilijk bidden.

Maar als je een passie voor recht hebt, een heilige woede om onrecht,

als je geen genoegen neemt met dat de wereld nu eenmaal oneerlijk is,

als het onrecht je pijn doet – dan is bidden niet moeilijk meer.

 

dia 14 - ogen

Wil je leren bidden, dan moet je leren boos te zijn.

Voed de verontwaardiging!

Het is heel verleidelijk je terug te trekken in je eigen kleine veilige wereldje.

Om je tv uit te zetten als het onrecht te dichtbij komt.

Om te doen alsof er in deze wereld niets aan de hand is.

Doe het niet – sluit je ogen niet voor de wereld om je heen.

Laat het maar binnenkomen, en voel de machteloosheid:

dit is zó oneerlijk, en ik kan er niets aan veranderen.

 

dia 15 – zet verontwaardiging om in gebed (bidders)

En zet die verontwaardiging dan om in gebed.

Dat is één van de fijne dingen van het christelijk geloof:

jij hoeft het niet allemaal op te lossen – laat dat maar aan Jezus over.

Natuurlijk, als je bidt om recht, omdat je een passie voor recht hebt,

dan doe je wat je kunt om onrecht weg te doen.

Maar het hangt gelukkig niet van jou af!

Dus bid om recht, bid om Gods koninkrijk,

bid om de komst van de Mensenzoon, Jezus.

 

Jezus zoekt bidders.

Jezus zoekt mensen die die een diep verlangen hebben naar recht,

die niet worden opgeslokt door een comfortabel leven.

Hij sluit af met een vraag:

‘als de Mensenzoon komt, zal hij dan geloof vinden op aarde?’

Als Jezus terugkomt, zijn er dan nog kinderen die vragen?

Het antwoord is aan jou!

Amen.