Preek - Psalm 87 - DE GEEST BREEKT MUREN AF

Inleiding

dia 1 - vlaggen

We lazen net over alle volken die erbij zijn op het Pinksterfeest:

busladingen vol uit alle landen.

In een paar zinnen trekt de hele wereld aan je voorbij.

Maar voor busladingen uit alle landen hoef je natuurlijk helemaal niet ver weg:

op de Zaanse Schans kom je ze ook tegen.

Amerikanen, Tsjechen, Japanners, Italianen, Chinezen, Ieren, Arabieren:

ze zijn er allemaal – en het is nog maar het begin.

Echt een geweldige plek voor Pinksteren!

 

dia 2 - selfiestick

Al die toeristen nemen natuurlijk ook iets van hun cultuur mee.

Zij komen op de Zaanse Schans om iets van de Hollandse cultuur te proeven,

maar wij nemen onze gasten er graag mee naartoe

om hen iets van de Aziatische culturen te laten proeven.

Dan gaan we selfie-sticks tellen…

Echt, ik kijk mijn ogen altijd uit daar!

 

Die toeristen gaan gewoon weer terug naar huis.

Daarom kun je je over hen verbazen zonder dat het vervelend wordt.

Je hoeft niet met die toeristen en hun merkwaardige gewoonten samen te leven.

Maar als mensen uit verschillende culturen naast elkaar wonen,

wordt het heel wat ingewikkelder.

Vaak begrijp je elkaar gewoon niet, zelfs als taal niet eens het probleem is.

 

dia 3 - bijbelstudie

Zo moest ik een keer een bijbelstudie voor asielzoekers leiden.

Als een goede gastheer had ik koffie en thee gezet,

en bood dat aan de gasten aan.

Allemaal sloegen ze mijn aanbod beleefd af.

Nou ja, prima, zelf weten, dan is die kan koffie voor mij…

Pas achteraf leerde ik dat ik het minstens 3 keer had moeten aanbieden,

want voor hen is het onbeleefd om direct op het eerste aanbod in te gaan.

En omgekeerd zullen ze mij wel een ongastvrije Hollander hebben gevonden.

 

Contact met mensen uit andere culturen kan behoorlijk ingewikkeld zijn.

In zo’n bont en internationaal gezelschap voel ik mij nooit zo op mijn gemak.

En in Zaanstad hébben we nogal wat culturen!

Maar mengen, dat doen ze maar mondjesmaat.

Er lopen vooral muren door onze samenleving.

 

dia 4 – de Geest breekt muren af / Psalm 87

Dat is een prachtplek voor Pinksteren.

Het is niet voor niets dat in Jeruzalem al die volken aanwezig zijn:

Pinksteren is het feest van de Geest die muren afbreekt!

En ver voor Pinksteren werd daar al over geprofeteerd, in Psalm 87.

Laten we die Psalm nu eerst lezen.

 

1.    Muren bouwen…

dia 5 – Psalm 87 lijkt wij-zij (bouw)

In deze Psalm worden de muren afgebroken.

Maar in het begin lijkt het er juist op dat er muren worden gebouwd.

Psalm 87 is een typisch stadslied, waar Jeruzalem wordt bezongen –

want Sion, dat is een andere naam voor Jeruzalem.

Jeruzalem is beter dan alle andere steden van Israël.

Om nog maar niet te spreken over de steden buiten Israël.

Vergeleken met Jeruzalem is het allemaal drie keer niks.

 

Ik heb nog gezocht of er ook iets bestaat als een Zaans stadslied,

maar tot mijn verbazing kon ik niets vinden.

Maar als ik me vergis laat ik me graag corrigeren:

wie het wel kent mag het even komen voorzingen… Niemand?

Maar áls er zo’n Zaans stadslied zou zijn,

dan zouden we ons daarin ongetwijfeld afzetten

tegenover Amsterdam, Purmerend en Alkmaar: wij zijn beter.

 

dia 6 – (afbeelding weg)

Zo begint Psalm 87 ook: Jeruzalem tegenover de rest.

Het is ‘wij’, Jeruzalem, tegenover ‘zij’, de anderen.

Er staan muren om Jeruzalem, letterlijk.

‘De Heer heeft de poorten van Sion lief.’

Als je Jeruzalem in wilt komen, moet je door de poorten.

En daar wordt eerst gekeken of jij wel naar binnen mag.

Psalm 87 begint herkenbaar.

Nee, wij bezingen Jeruzalem niet.

Maar muren bouwen: dat kunnen we!

 

dia 7 – muren als zelfbescherming (noodweer)

En soms zijn muren heel goed.

Ik bedoel, ik ga vandaag niet de bouwsector afkraken.

Ik ben blij dat wij een huis hebben mét muren!

Dat houdt de kou, de regen en andere ongewenste elementen buiten.

Maar vaak houden onze muren meer buiten.

 

dia 8 - muur

Mensen die anders zijn bijvoorbeeld:

wij bouwen muren om anderen uit ons leven te houden.

Soms heel letterlijk:

in de Verenigde Staten moet een muur langs de grens met Mexico komen

om de Mexicanen buiten de deur te houden.

Iets verder terug kun je denken aan het IJzeren Gordijn en de Berlijnse Muur,

die Europa in tweeën deelden.

En in Israël staan ook muren, tussen Israël en de Palestijnen.

Maar ook als we niet letterlijk muren bouwen,

kunnen we toch heel wat muren opwerpen.

Je komt Nederland echt niet zomaar in: daar moet je de goede papieren voor hebben.

En met een Arabische achternaam is het echt moeilijker om aan werk te komen.

 

Maar we gaan nog verder met onze muren:

we bouwen ze niet alleen om volken en culturen te scheiden,

we bouwen ze ook om onszelf heen.

Want eigenlijk is iedereen een bedreiging voor jou!

Mensen doen elkaar akelige dingen aan,

dus bescherm je jezelf met een hoge muur.

En dat is lastig: we zijn gemaakt voor relaties,

en volgens mij verlangt iedereen naar verbinding, naar contact,

maar ondertussen durven we ons niet bloot te geven,

en verschansen we ons achter onze muren.

 

dia 9 – muren: de vloek van Babel (torenbouw)

Dat doen we al heel lang.

Volgens de bijbel zijn die muren de vloek van Babel.

Het staat in Genesis 11, het verhaal van de torenbouw van Babel.

De mensen vinden van zichzelf dat ze heel wat zijn,

en bouwen een enorme toren, als een soort monument voor de mens,

om te laten zien waar we allemaal toe in staat zijn.

Maar ook als muur om God buiten te houden.

God reageert door verwarring te zaaien:

de mensen kunnen elkaar niet meer verstaan,

en gedesillusioneerd pakken ze hun bezittingen,

om overal te gaan wonen.

Vanaf die dag doet het er toe van welk volk je bent.

Binnen de kortste keren werd de mensheid gedreven

door een giftige mengelmoes van angst en superioriteit.

We zijn bang voor iedereen die anders is, we laten mensen niet te dichtbij komen,

en tegelijk voelen we ons beter dan alles en iedereen:

er gaat niets boven je eigen gewoonten.

Dát is de vloek van Babel.

 

2.    De Geest breekt muren af

dia 10 – val vd muur

Maar met Pinksteren wordt de vloek gebroken.

Nu moeten de die muren er aan geloven.

Pinksteren is de dag van de val van de muur.

Het is genoeg geweest met die verdeeldheid,

met dat steeds buitensluiten van iedereen die anders is.

De deuren, of in de taal van Psalm 87: de poorten, gaan nu wagenwijd open.

Zoals Johannes het zegt in Openbaring 21 over het nieuwe Jeruzalem:

‘de poorten zullen overdag nooit gesloten worden, en nacht zal het er niet meer zijn.’

Pinksteren is het begin daarvan, het begin van nieuwe eenheid.

 

dia 11 – zelfs de grootste vijand hoort erbij

Psalm 87 lijkt een typisch stadslied te zijn, tot je bij vers 4 komt:

‘ik noem Rahab en Babel mijn getrouwen.

Filistea, Tyrus en Nubië zijn allen hier geboren.’

Dat is heel andere koek dan die muren!

Niks geen ‘wij Jeruzalem’ tegen ‘zij de rest’.

De rest, alle andere volken, zij horen er helemaal bij!

 

En het zijn niet de vriendelijkste volken.

Er is natuurlijk gradatie.

De meeste Nederlanders zullen niet zo veel tegen Denemarken hebben.

Denen vormen voor ons geen bedreiging,

eigenlijk lijken we best wel op elkaar, dus we kunnen prima vrienden zijn.

Frankrijk is al wat lastiger: een prachtig land,

maar jammer dat er zoveel stakende Fransen wonen…

Maar Rusland en China zijn pas echt bedreigend.

 

In Psalm 87 zijn het juist de meest angstaanjagende volken die genoemd worden!

Vooral Rahab, een andere naam voor  Egypte, en Babel:

de grootmachten van de toenmalige wereld,

altijd op zoek naar mogelijkheden hun rijk te kunnen uitbreiden,

en Israël moest dus altijd vrezen voor annexatie.

Met de Filistijnen was het altijd ruzie,

en de Tyriërs hebben Israël met Baäl opgezadeld,

wat bepaald geen aanwinst was…

Wat Nubië, oftewel Ethiopië, in dit rijtje doet, is niet helemaal duidelijk,

maar laat in ieder geval zien dat ook verre landen meedoen.

Maar verder is het vooral: zelfs de grootste vijand hoort erbij!

 

dia 12 - taal

In Psalm 87 is dat nog profetie,

maar in Handelingen 2 begint het werkelijkheid te worden.

Als al die mensen uit al die landen

de leerlingen van Jezus in hun eigen taal horen spreken.

In Babel ontstonden de talen, met Pinksteren overwint de Geest de taalbarrière.

Nu moet ik wel iets preciezer zijn:

die mensen in Jeruzalem, dat zijn voor het grootste deel Joden.

Joden die overal ter wereld woonden, maar wel Joden.

Geen ‘echte’ buitenlanders.

Maar dat begint met Pinksteren wel:

het goede nieuws van Jezus gaat de wereld over,

klinkt in alle talen en bereikt alle volken.

Dat talenwonder is het begin daarvan.

 

dia 13 – genaturaliseerd in Gods stad

In Psalm 87 loopt het uit op een soort naturalisatieplechtigheid.

God zelf schrijft de volken in.

Want die volken, overal vandaan, zijn bij God niet te gast:

ze gelden als geboren Jeruzalemmers.

Ze krijgen hun inburgeringsdiploma, door God  hoogstpersoonlijk ondertekend,

zonder er iets voor te doen.

 

Ook wij, Zaankanters.

Wie bij Jezus wil horen, wordt genaturaliseerd tot Jeruzalemmer.

Paulus schrijft erover in Efeziërs 2:12-14:

‘Bedenk dat u destijds niet verbonden was met Christus,

geen deel had aan het burgerschap van Israël

en niet betrokken was bij de verbondssluitingen en de beloften die daarbij  hoorden.

U leefde in een wereld zonder hoop en zonder God.

Maar nu bent u, die eens ver weg was,

In Christus Jezus dichtbij gekomen, door zijn bloed.

Want hij is onze vrede, hij die met zijn dood de twee werelden één heeft gemaakt,

de muur van vijandschap ertussen heeft afgebroken.’

Je afkomst, je cultuur, het doet er allemaal niet toe.

God zegt: ‘jij bent een Jeruzalemmer.’

 

dia 14 – nieuw Jeruzalem

En zo gaan we van Babel naar Jeruzalem.

Want Babel en Jeruzalem,

dat zijn meer dan plaatsen die je op de landkaart kunt aanwijzen.

In heel de bijbel staat Babel voor een wereld die van God niet wil weten,

terwijl Jeruzalem staat voor de plek waar God woont,

en juist als het gaat om die betekenis wordt Jeruzalem ook vaak Sion genoemd.

Ik noemde al even het einde van het bijbelboek Openbaring,

waar nieuw-Jeruzalem de stad is waar God en mensen samenleven

en waar de stadspoorten nooit meer gesloten worden.

Vlak daarvoor in Openbaring gaat het juist over het oordeel over Babel,

als symbool van al het kwaad.

 

dia 15 – (afbeelding weg)

Babel, dat is als we muren optrekken.

Babel, dat is als we het prima kunnen vinden met gelijkgestemden,

met wie dezelfde hobby’s heeft, of dezelfde idealen,

maar niet kunnen omgaan met wie anders is.

Zelfs verdraagzaamheid is Babel!

Want verdraagzaamheid is ‘als jij mij met rust laat, laat ik jou met rust’,

het is naast elkaar leven zonder mét elkaar te leven –

en dus een vorm van muren bouwen.

Babel is overal waar we proberen zonder God te leven,

en blijft daarom los zand.

 

dia 16 - paspoort

Wij zijn geboren Babyloniërs,

maar het wonder van Pinksteren is dat God ons paspoort pakt,

geboorteplaats Babel met dikke krassen doorstreept,

zodat het niet meer te lezen is, en er Jeruzalem voor in de plaats schrijft.

Jeruzalem, waar God zelf woont.

Jeruzalem, waar je daarom nooit meer bang hoeft te zijn voor de ander,

en je ook niet beter hoeft te voelen.

Jeruzalem, waar onze liefde voor God ons één maakt,

waar we genieten van zijn aanwezigheid!

 

3.    Over muren heen

dia 17 – over muren heen

Dát begint als de Geest komt.

En als die Geest in ons is, ons hart vult met zijn vuur

-en dat is de belofte van Pinksteren-

dan kunnen wij ons natuurlijk niet langer achter muren verschansen.

Hij zet de poorten wijd open – dan wij ook!

 

dia 18 – zet de deuren maar open (contact)

Dus zet de deuren open, om te beginnen in hoe we met elkaar omgaan.

Want ook in Menorah zijn we er best goed in muren te bouwen.

Bij de koffie is het altijd gezellig,

en als er iets is, dan staan we voor elkaar klaar,

maar durven we elkaar ook écht toe te laten?

Ons niet te verstoppen achter ‘it’s my life’

maar juist te delen wat er echt in onze harten leeft?

Laten we ons naar elkaar bloot geven,

de muren weghalen die we om onszelf neer zetten,

en die dat verlangen naar echt contact zo in de weg staan.

 

Zet de deuren uitnodigend open, ook naar buiten.

Want door de Geest mogen we laten zien

dat er een alternatief is voor muren,

een alternatief voor dat eeuwige wij/zij-denken.

Juist in een stad waar zoveel verschillende mensen uit zoveel verschillende culturen

naast elkaar wonen zonder samen te léven,

juist daar mogen christen mensen zijn die verbinding brengen.

Wees in hoe je met mensen omgaat

een uitnodiging om ook ingeschreven te worden in Jeruzalem.

 

dia 19 – Pinksteren: voorbij angst en trots

Ja, de ander is eng.

En wat we minder graag toegeven: we voelen ons beter dan de ander.

Maar de Geest wil je veranderen.

Hij wil die angst en die trots van je wegnemen.

Dan gaat een wereld voor je open.

Samen in Jeruzalem, samen rondom Jezus, is het groot feest.

Zo sluit Psalm 87 af: ‘en dansend zingen zij.’

Want bij Jezus kom je thuis.

Als alle muren verdwijnen, we met God leven en elkaar in de ogen kijken,

dan is het feest – het is de hemel.

En als volgelingen van Jezus, vol van zijn Geest,

mogen we vandaag al beginnen met een wereld zonder muren.

Amen.

Psalm 87 - DE GEEST BREEKT MUREN AF

Inleiding

dia 1 - vlaggen

We lazen net over alle volken die erbij zijn op het Pinksterfeest:

busladingen vol uit alle landen.

In een paar zinnen trekt de hele wereld aan je voorbij.

Maar voor busladingen uit alle landen hoef je natuurlijk helemaal niet ver weg:

op de Zaanse Schans kom je ze ook tegen.

Amerikanen, Tsjechen, Japanners, Italianen, Chinezen, Ieren, Arabieren:

ze zijn er allemaal – en het is nog maar het begin.

Echt een geweldige plek voor Pinksteren!

 

dia 2 - selfiestick

Al die toeristen nemen natuurlijk ook iets van hun cultuur mee.

Zij komen op de Zaanse Schans om iets van de Hollandse cultuur te proeven,

maar wij nemen onze gasten er graag mee naartoe

om hen iets van de Aziatische culturen te laten proeven.

Dan gaan we selfie-sticks tellen…

Echt, ik kijk mijn ogen altijd uit daar!

 

Die toeristen gaan gewoon weer terug naar huis.

Daarom kun je je over hen verbazen zonder dat het vervelend wordt.

Je hoeft niet met die toeristen en hun merkwaardige gewoonten samen te leven.

Maar als mensen uit verschillende culturen naast elkaar wonen,

wordt het heel wat ingewikkelder.

Vaak begrijp je elkaar gewoon niet, zelfs als taal niet eens het probleem is.

 

dia 3 - bijbelstudie

Zo moest ik een keer een bijbelstudie voor asielzoekers leiden.

Als een goede gastheer had ik koffie en thee gezet,

en bood dat aan de gasten aan.

Allemaal sloegen ze mijn aanbod beleefd af.

Nou ja, prima, zelf weten, dan is die kan koffie voor mij…

Pas achteraf leerde ik dat ik het minstens 3 keer had moeten aanbieden,

want voor hen is het onbeleefd om direct op het eerste aanbod in te gaan.

En omgekeerd zullen ze mij wel een ongastvrije Hollander hebben gevonden.

 

Contact met mensen uit andere culturen kan behoorlijk ingewikkeld zijn.

In zo’n bont en internationaal gezelschap voel ik mij nooit zo op mijn gemak.

En in Zaanstad hébben we nogal wat culturen!

Maar mengen, dat doen ze maar mondjesmaat.

Er lopen vooral muren door onze samenleving.

 

dia 4 – de Geest breekt muren af / Psalm 87

Dat is een prachtplek voor Pinksteren.

Het is niet voor niets dat in Jeruzalem al die volken aanwezig zijn:

Pinksteren is het feest van de Geest die muren afbreekt!

En ver voor Pinksteren werd daar al over geprofeteerd, in Psalm 87.

Laten we die Psalm nu eerst lezen.

 

1.    Muren bouwen…

dia 5 – Psalm 87 lijkt wij-zij (bouw)

In deze Psalm worden de muren afgebroken.

Maar in het begin lijkt het er juist op dat er muren worden gebouwd.

Psalm 87 is een typisch stadslied, waar Jeruzalem wordt bezongen –

want Sion, dat is een andere naam voor Jeruzalem.

Jeruzalem is beter dan alle andere steden van Israël.

Om nog maar niet te spreken over de steden buiten Israël.

Vergeleken met Jeruzalem is het allemaal drie keer niks.

 

Ik heb nog gezocht of er ook iets bestaat als een Zaans stadslied,

maar tot mijn verbazing kon ik niets vinden.

Maar als ik me vergis laat ik me graag corrigeren:

wie het wel kent mag het even komen voorzingen… Niemand?

Maar áls er zo’n Zaans stadslied zou zijn,

dan zouden we ons daarin ongetwijfeld afzetten

tegenover Amsterdam, Purmerend en Alkmaar: wij zijn beter.

 

dia 6 – (afbeelding weg)

Zo begint Psalm 87 ook: Jeruzalem tegenover de rest.

Het is ‘wij’, Jeruzalem, tegenover ‘zij’, de anderen.

Er staan muren om Jeruzalem, letterlijk.

‘De Heer heeft de poorten van Sion lief.’

Als je Jeruzalem in wilt komen, moet je door de poorten.

En daar wordt eerst gekeken of jij wel naar binnen mag.

Psalm 87 begint herkenbaar.

Nee, wij bezingen Jeruzalem niet.

Maar muren bouwen: dat kunnen we!

 

dia 7 – muren als zelfbescherming (noodweer)

En soms zijn muren heel goed.

Ik bedoel, ik ga vandaag niet de bouwsector afkraken.

Ik ben blij dat wij een huis hebben mét muren!

Dat houdt de kou, de regen en andere ongewenste elementen buiten.

Maar vaak houden onze muren meer buiten.

 

dia 8 - muur

Mensen die anders zijn bijvoorbeeld:

wij bouwen muren om anderen uit ons leven te houden.

Soms heel letterlijk:

in de Verenigde Staten moet een muur langs de grens met Mexico komen

om de Mexicanen buiten de deur te houden.

Iets verder terug kun je denken aan het IJzeren Gordijn en de Berlijnse Muur,

die Europa in tweeën deelden.

En in Israël staan ook muren, tussen Israël en de Palestijnen.

Maar ook als we niet letterlijk muren bouwen,

kunnen we toch heel wat muren opwerpen.

Je komt Nederland echt niet zomaar in: daar moet je de goede papieren voor hebben.

En met een Arabische achternaam is het echt moeilijker om aan werk te komen.

 

Maar we gaan nog verder met onze muren:

we bouwen ze niet alleen om volken en culturen te scheiden,

we bouwen ze ook om onszelf heen.

Want eigenlijk is iedereen een bedreiging voor jou!

Mensen doen elkaar akelige dingen aan,

dus bescherm je jezelf met een hoge muur.

En dat is lastig: we zijn gemaakt voor relaties,

en volgens mij verlangt iedereen naar verbinding, naar contact,

maar ondertussen durven we ons niet bloot te geven,

en verschansen we ons achter onze muren.

 

dia 9 – muren: de vloek van Babel (torenbouw)

Dat doen we al heel lang.

Volgens de bijbel zijn die muren de vloek van Babel.

Het staat in Genesis 11, het verhaal van de torenbouw van Babel.

De mensen vinden van zichzelf dat ze heel wat zijn,

en bouwen een enorme toren, als een soort monument voor de mens,

om te laten zien waar we allemaal toe in staat zijn.

Maar ook als muur om God buiten te houden.

God reageert door verwarring te zaaien:

de mensen kunnen elkaar niet meer verstaan,

en gedesillusioneerd pakken ze hun bezittingen,

om overal te gaan wonen.

Vanaf die dag doet het er toe van welk volk je bent.

Binnen de kortste keren werd de mensheid gedreven

door een giftige mengelmoes van angst en superioriteit.

We zijn bang voor iedereen die anders is, we laten mensen niet te dichtbij komen,

en tegelijk voelen we ons beter dan alles en iedereen:

er gaat niets boven je eigen gewoonten.

Dát is de vloek van Babel.

 

2.    De Geest breekt muren af

dia 10 – val vd muur

Maar met Pinksteren wordt de vloek gebroken.

Nu moeten de die muren er aan geloven.

Pinksteren is de dag van de val van de muur.

Het is genoeg geweest met die verdeeldheid,

met dat steeds buitensluiten van iedereen die anders is.

De deuren, of in de taal van Psalm 87: de poorten, gaan nu wagenwijd open.

Zoals Johannes het zegt in Openbaring 21 over het nieuwe Jeruzalem:

‘de poorten zullen overdag nooit gesloten worden, en nacht zal het er niet meer zijn.’

Pinksteren is het begin daarvan, het begin van nieuwe eenheid.

 

dia 11 – zelfs de grootste vijand hoort erbij

Psalm 87 lijkt een typisch stadslied te zijn, tot je bij vers 4 komt:

‘ik noem Rahab en Babel mijn getrouwen.

Filistea, Tyrus en Nubië zijn allen hier geboren.’

Dat is heel andere koek dan die muren!

Niks geen ‘wij Jeruzalem’ tegen ‘zij de rest’.

De rest, alle andere volken, zij horen er helemaal bij!

 

En het zijn niet de vriendelijkste volken.

Er is natuurlijk gradatie.

De meeste Nederlanders zullen niet zo veel tegen Denemarken hebben.

Denen vormen voor ons geen bedreiging,

eigenlijk lijken we best wel op elkaar, dus we kunnen prima vrienden zijn.

Frankrijk is al wat lastiger: een prachtig land,

maar jammer dat er zoveel stakende Fransen wonen…

Maar Rusland en China zijn pas echt bedreigend.

 

In Psalm 87 zijn het juist de meest angstaanjagende volken die genoemd worden!

Vooral Rahab, een andere naam voor  Egypte, en Babel:

de grootmachten van de toenmalige wereld,

altijd op zoek naar mogelijkheden hun rijk te kunnen uitbreiden,

en Israël moest dus altijd vrezen voor annexatie.

Met de Filistijnen was het altijd ruzie,

en de Tyriërs hebben Israël met Baäl opgezadeld,

wat bepaald geen aanwinst was…

Wat Nubië, oftewel Ethiopië, in dit rijtje doet, is niet helemaal duidelijk,

maar laat in ieder geval zien dat ook verre landen meedoen.

Maar verder is het vooral: zelfs de grootste vijand hoort erbij!

 

dia 12 - taal

In Psalm 87 is dat nog profetie,

maar in Handelingen 2 begint het werkelijkheid te worden.

Als al die mensen uit al die landen

de leerlingen van Jezus in hun eigen taal horen spreken.

In Babel ontstonden de talen, met Pinksteren overwint de Geest de taalbarrière.

Nu moet ik wel iets preciezer zijn:

die mensen in Jeruzalem, dat zijn voor het grootste deel Joden.

Joden die overal ter wereld woonden, maar wel Joden.

Geen ‘echte’ buitenlanders.

Maar dat begint met Pinksteren wel:

het goede nieuws van Jezus gaat de wereld over,

klinkt in alle talen en bereikt alle volken.

Dat talenwonder is het begin daarvan.

 

dia 13 – genaturaliseerd in Gods stad

In Psalm 87 loopt het uit op een soort naturalisatieplechtigheid.

God zelf schrijft de volken in.

Want die volken, overal vandaan, zijn bij God niet te gast:

ze gelden als geboren Jeruzalemmers.

Ze krijgen hun inburgeringsdiploma, door God  hoogstpersoonlijk ondertekend,

zonder er iets voor te doen.

 

Ook wij, Zaankanters.

Wie bij Jezus wil horen, wordt genaturaliseerd tot Jeruzalemmer.

Paulus schrijft erover in Efeziërs 2:12-14:

‘Bedenk dat u destijds niet verbonden was met Christus,

geen deel had aan het burgerschap van Israël

en niet betrokken was bij de verbondssluitingen en de beloften die daarbij  hoorden.

U leefde in een wereld zonder hoop en zonder God.

Maar nu bent u, die eens ver weg was,

In Christus Jezus dichtbij gekomen, door zijn bloed.

Want hij is onze vrede, hij die met zijn dood de twee werelden één heeft gemaakt,

de muur van vijandschap ertussen heeft afgebroken.’

Je afkomst, je cultuur, het doet er allemaal niet toe.

God zegt: ‘jij bent een Jeruzalemmer.’

 

dia 14 – nieuw Jeruzalem

En zo gaan we van Babel naar Jeruzalem.

Want Babel en Jeruzalem,

dat zijn meer dan plaatsen die je op de landkaart kunt aanwijzen.

In heel de bijbel staat Babel voor een wereld die van God niet wil weten,

terwijl Jeruzalem staat voor de plek waar God woont,

en juist als het gaat om die betekenis wordt Jeruzalem ook vaak Sion genoemd.

Ik noemde al even het einde van het bijbelboek Openbaring,

waar nieuw-Jeruzalem de stad is waar God en mensen samenleven

en waar de stadspoorten nooit meer gesloten worden.

Vlak daarvoor in Openbaring gaat het juist over het oordeel over Babel,

als symbool van al het kwaad.

 

dia 15 – (afbeelding weg)

Babel, dat is als we muren optrekken.

Babel, dat is als we het prima kunnen vinden met gelijkgestemden,

met wie dezelfde hobby’s heeft, of dezelfde idealen,

maar niet kunnen omgaan met wie anders is.

Zelfs verdraagzaamheid is Babel!

Want verdraagzaamheid is ‘als jij mij met rust laat, laat ik jou met rust’,

het is naast elkaar leven zonder mét elkaar te leven –

en dus een vorm van muren bouwen.

Babel is overal waar we proberen zonder God te leven,

en blijft daarom los zand.

 

dia 16 - paspoort

Wij zijn geboren Babyloniërs,

maar het wonder van Pinksteren is dat God ons paspoort pakt,

geboorteplaats Babel met dikke krassen doorstreept,

zodat het niet meer te lezen is, en er Jeruzalem voor in de plaats schrijft.

Jeruzalem, waar God zelf woont.

Jeruzalem, waar je daarom nooit meer bang hoeft te zijn voor de ander,

en je ook niet beter hoeft te voelen.

Jeruzalem, waar onze liefde voor God ons één maakt,

waar we genieten van zijn aanwezigheid!

 

3.    Over muren heen

dia 17 – over muren heen

Dát begint als de Geest komt.

En als die Geest in ons is, ons hart vult met zijn vuur

-en dat is de belofte van Pinksteren-

dan kunnen wij ons natuurlijk niet langer achter muren verschansen.

Hij zet de poorten wijd open – dan wij ook!

 

dia 18 – zet de deuren maar open (contact)

Dus zet de deuren open, om te beginnen in hoe we met elkaar omgaan.

Want ook in Menorah zijn we er best goed in muren te bouwen.

Bij de koffie is het altijd gezellig,

en als er iets is, dan staan we voor elkaar klaar,

maar durven we elkaar ook écht toe te laten?

Ons niet te verstoppen achter ‘it’s my life’

maar juist te delen wat er echt in onze harten leeft?

Laten we ons naar elkaar bloot geven,

de muren weghalen die we om onszelf neer zetten,

en die dat verlangen naar echt contact zo in de weg staan.

 

Zet de deuren uitnodigend open, ook naar buiten.

Want door de Geest mogen we laten zien

dat er een alternatief is voor muren,

een alternatief voor dat eeuwige wij/zij-denken.

Juist in een stad waar zoveel verschillende mensen uit zoveel verschillende culturen

naast elkaar wonen zonder samen te léven,

juist daar mogen christen mensen zijn die verbinding brengen.

Wees in hoe je met mensen omgaat

een uitnodiging om ook ingeschreven te worden in Jeruzalem.

 

dia 19 – Pinksteren: voorbij angst en trots

Ja, de ander is eng.

En wat we minder graag toegeven: we voelen ons beter dan de ander.

Maar de Geest wil je veranderen.

Hij wil die angst en die trots van je wegnemen.

Dan gaat een wereld voor je open.

Samen in Jeruzalem, samen rondom Jezus, is het groot feest.

Zo sluit Psalm 87 af: ‘en dansend zingen zij.’

Want bij Jezus kom je thuis.

Als alle muren verdwijnen, we met God leven en elkaar in de ogen kijken,

dan is het feest – het is de hemel.

En als volgelingen van Jezus, vol van zijn Geest,

mogen we vandaag al beginnen met een wereld zonder muren.

Amen.